شکوفایی ظرفیت های انسانی در قرآن:


در نگرش و تحلیل قرآن، انسان، موجودی فراتر از هر موجودی است که در تصور و حتی تخیل انسانی می‌گنجد؛زیرا وی را خلیفه و جانشین خدا بر هستی دانسته است. این به آن معنا می‌باشد که در میان آفریده‌های خداوند،هیچ موجودی را نمی توان یافت که به پای بشر برسد.در ایات قرآنی،براین نکته تأکید شده که او موجودی است که همه اسمای الهی را به صورت نرم افزاری و غیر فعال دارا می‌باشد و تلاش‌های انسانی،در یک فرایند،آن را به شکوفایی و باروری می‌رساند.اسمای الهی،در تفسیر و تحلیل قرآنی به معنای ظرفیت‌هایی است که به شکل قوه،در ذات انسان نهاده شده،البته این زمانی است که شخص،خود،در تلاشی که بنابر اصطلاح قرآنی، «کدح» نامیده می‌شود،در یک فرایند زمانی می‌کوشد،تا سرمایه‌های سرشته در ذات خویش را به فعلیت برساند.خود شکوفایی به این معنای می‌باشد که شخص از همه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خویش بهره گیرد.در این حالت گونه‌ای اعتماد به نفس و عزت نفس در آدمی پدید می‌اید که وی را از دیگری بی نیاز می‌کند.چنین مسئله ای را پیامبر(ص) به شکل‌های گوناگون بیان داشته است که یکی از آنها،مسئله به کارگیری ظرفیت‌.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 16 اسفند 1388    | توسط: محمد محمدی میلاد صائب    |    |
نظرات()